Komunikat – TK odróżnił miejsce zamieszkania od faktycznego pobytu rencisty (P 11/12)

Zamieszkiwanie w Polsce wystarczająco potwierdza więź obywatela z państwem przy ubieganiu się o rentę socjalną — ocenił TK 25 czerwca 2013 r. Dodatkowy wymóg faktycznego pobytu uznał za nadmierny. Sprawę rozpoznał na pytanie prawne Sądu Apelacyjnego w Białymstoku.

TK orzekł, że art. 2 pkt 1 ustawy o rencie socjalnej jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 67 ust. 1 Konstytucji w części uzależniającej uzyskanie oraz realizację uprawnienia od przebywania na terytorium Polski.

Trybunał wskazał, że zasada solidaryzmu społecznego nie uzasadnia kumulowania warunku zamieszkania i obowiązku rzeczywistej obecności w kraju. W jego ocenie więź wynikająca z zamieszkania zapewnia dostateczną integrację z polskim społeczeństwem.

TK porównał również osoby pobierające rentę socjalną z uprawnionymi do renty z tytułu niezdolności do pracy. Łączy je niezdolność do pracy oceniana według wspólnych zasad. Wymóg pobytu różnicujący sytuację uprawnionych do świadczeń rentowych uznał za niedopuszczalny.

Przewodniczył Zbigniew Cieślak. Funkcję sprawozdawcy pełnił Andrzej Wróbel.

Źródła i prawa

Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/2159-zasady-przyznawania-rent-socjalnych. Data dodania i pozyskania: 2013-06-25. Opracowanie.

Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.