Wyrok – Zaświadczenie warunkujące krótszą pracę osób niepełnosprawnych (K 17/11)
TK zakwestionował uzależnienie krótszego czasu pracy osób ze znaczną lub umiarkowaną niepełnosprawnością od dodatkowego zaświadczenia lekarza. Wyrok z 13 czerwca 2013 r. zapadł na wniosek Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. Związek wskazał art. 2 oraz art. 69 Konstytucji jako wzorce oceny nowelizacji.
Wniosek dotyczył art. 1 pkt 4 ustawy zmieniającej z 29 października 2010 r. Rozstrzygnięcie TK odniósł do art. 15 ust. 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w brzmieniu nadanym przez lit. a zaskarżonej regulacji. Za niezgodny z art. 2 w związku z art. 69 Konstytucji uznał wymóg uzyskania zaświadczenia o celowości stosowania skróconej normy przez osoby zaliczone do wskazanych stopni niepełnosprawności.
Trybunał odroczył utratę mocy tego przepisu w zakwestionowanym zakresie o dwanaście miesięcy, licząc od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Pozostałą część postępowania dotyczącą zaskarżonej nowelizacji, poza rozstrzygniętym warunkiem lekarskiego zaświadczenia, umorzył.
Rozprawie przewodniczyła Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz. Sprawozdawcą była sędzia Teresa Liszcz. W postępowaniu uczestniczyli wnioskodawca, Sejm oraz Prokurator Generalny.
Sentencja
Sygn. akt K 17/11
W Y R O K
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Warszawa, dnia 13 czerwca 2013 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz – przewodniczący
Stanisław Biernat
Zbigniew Cieślak
Teresa Liszcz – sprawozdawca
Piotr Tuleja,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r., wniosku Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” o zbadanie zgodności:
art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 226, poz. 1475) z art. 2 i art. 69 Konstytucji,
orzeka:
I
Art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, Nr 171, poz. 1016, Nr 209, poz. 1243 i 1244 i Nr 291, poz. 1707, z 2012 r. poz. 986 i 1456 oraz z 2013 r. poz. 73), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 226, poz. 1475), w zakresie, w jakim uzależnia zastosowanie skróconego czasu pracy do osoby niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności od uzyskania zaświadczenia lekarskiego o celowości stosowania skróconej normy czasu pracy, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
II
Przepis powołany w części I, w zakresie tam wskazanym, traci moc obowiązującą z upływem 12 (dwunastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto p o s t a n a w i a:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
| Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz | ||
| Stanisław Biernat | Zbigniew Cieślak | |
| Teresa Liszcz | Piotr Tuleja |
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/4602-norma-czasu-pracy-osob-niepelnosprawnych. Data dodania i pozyskania: 2013-06-13. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „16-18 maja 2010 roku – IV Konferencja Sędziów Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Konstytucyjnego Ukrainy” (2010-05-18). Fot. TK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6401-16-18-maja-2010-roku-iv-konferencja-sedziow-trybunalu-konstytucyjnego-i-sadu-konstytucyjnego-u.