Wyrok – Nadgodziny samorządowych pracowników zarządzających zakładem (P 26/12)

Rekompensata nadgodzin osób, które w samorządzie kierują zakładem pracy w imieniu pracodawcy, była przedmiotem wyroku TK z 21 stycznia 2014 r. Trybunał uznał dotyczący tej grupy zakres art. 42 ust. 4 ustawy o pracownikach samorządowych za zgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji oraz art. 4 ust. 2 Europejskiej Karty Społecznej.

Sprawę zainicjował Sąd Rejonowy w Gliwicach w trybie pytania prawnego. Zakwestionował rozwiązanie przewidujące wybór między wynagrodzeniem bez dodatku za nadgodziny a czasem wolnym odpowiadającym liczbie dodatkowo przepracowanych godzin. Wskazał różnicę wobec pracowników podlegających Kodeksowi pracy. Pytanie obejmowało również art. 2, art. 24 i art. 64 ust. 1 Konstytucji, a także szerzej art. 32.

Postępowanie w pozostałym zakresie umorzono, w tym co do wymienionych dodatkowych wzorców i zakresu wychodzącego poza grupę osób zarządzających. Wyrok nie odnosi się zatem do wszystkich stanowisk samorządowych. Przewodniczył Marek Kotlinowski, a sprawozdawcą była Teresa Liszcz. W składzie orzekali także Mirosław Granat, Wojciech Hermeliński i Leon Kieres.

Sentencja

Sygn. akt  P 26/12

WYROK
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 21 stycznia 2014 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Kotlinowski – przewodniczący
Mirosław Granat
Wojciech Hermeliński
Leon Kieres
Teresa Liszcz – sprawozdawca,

po rozpoznaniu, z udziałem sądu przedstawiającego pytanie prawne oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014  r., pytania prawnego Sądu Rejonowego w Gliwicach:

orzeka:

Art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 229, poz. 1494, z 2011 r. Nr 134, poz. 777 i Nr 201, poz. 1183 oraz z 2013 r. poz. 645) w zakresie, w jakim dotyczy pracowników samorządowych zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy, jest zgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 4 ust. 2 Europejskiej Karty Społecznej, sporządzonej w Turynie dnia 18 października 1961 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 8, poz. 67, z 2010 r. Nr 76, poz. 491 oraz z 2011 r. Nr 168, poz. 1007).

Ponadto postanawia:

na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.

Marek Kotlinowski
Mirosław Granat
Wojciech Hermeliński
Leon Kieres
Teresa Liszcz