Wyrok – Karalność znieważenia funkcjonariusza bez publiczności (SK 70/13)
Karne ściganie niepublicznej zniewagi funkcjonariusza mieści się w konstytucyjnych granicach wolności słowa — taki wynik przyniosła kontrola art. 226 § 1 kodeksu karnego. TK rozpoznał 12 lutego 2015 r. skargę konstytucyjną Andrzeja Wiekiery i uznał badany zakres przepisu za zgodny z art. 54 ust. 1 Konstytucji powiązanym z art. 31 ust. 3.
Skarga wyrosła ze sprawy zakończonej skazaniem za znieważenie wójta podczas wykonywania obowiązków służbowych i w związku z nimi. Skarżący podważał szczególną ochronę karną w sytuacji, gdy wypowiedź nie jest publiczna. Wskazywał również na gwarancje dostępu do informacji, składania petycji, wniosków i skarg oraz równości.
Rozstrzygnięcie merytoryczne dotyczyło funkcjonariusza publicznego. Postępowanie w pozostałej części umorzono: poza zakresem wyroku pozostał fragment odnoszący się do osoby przybranej do pomocy oraz pozostałe wzorce, w tym art. 61 ust. 1, art. 63 i art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Składowi przewodniczył Zbigniew Cieślak, a sprawozdawcą był Piotr Tuleja. W rozprawie uczestniczyli skarżący oraz przedstawiciele Sejmu, Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich.
Sentencja
Sygn. akt SK 70/13
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 12 lutego 2015 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Zbigniew Cieślak – przewodniczący
Stanisław Biernat
Maria Gintowt-Jankowicz
Piotr Tuleja – sprawozdawca
Andrzej Wróbel,
po rozpoznaniu, z udziałem skarżącego oraz Sejmu, Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Obywatelskich, na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r., skargi konstytucyjnej Andrzeja Wiekiery o zbadanie zgodności:
art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie, z art. 54 ust. 1, art. 61 ust. 1 oraz art. 63 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji,
orzeka:
Art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego dokonane niepublicznie, jest zgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
Zbigniew Cieślak
Stanisław Biernat
Maria Gintowt-Jankowicz
Piotr Tuleja
Andrzej Wróbel
Źródła i prawa
Źródło: https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/7415-karalnosc-niepublicznego-zniewazenia-funkcjonariusza-publicznego oraz https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/komunikaty-prasowe/komunikaty-przed/art/7403-karalnosc-niepublicznego-zniewazenia-funkcjonariusza-publicznego. Data dodania i pozyskania: 2015-02-12. Dostosowano formatowanie.
Zdjęcie ilustracyjne z materiału TK „Wizyta w Trybunale Konstytucyjnym prawników z Niemiec” (2014-05-20). Fot. Bartłomiej Cacko / BTK. Źródło zdjęcia: https://trybunal.gov.pl/wiadomosci/uroczystosci-spotkania-wyklady/art/6868-wizyta-w-trybunale-konstytucyjnym-prawnikow-z-niemiec.